In Albanië is er ondanks de ontwikkelingen van de laatste decennia nog veel armoede. Zowel op materieel als op geestelijk gebied hebben veel mensen nog hulp nodig. Stichting Leven in Albanië wil juist diegene die in een zwakke of nadelige positie verkeren, helpen een volwaardig leven op te bouwen. Ook wil zij in woord en daad het Leven in Jezus Christus in Albanië verkondigen.
De stichting realiseert haar doel door projecten te ontwikkelen, of aan te sluiten bij reeds bestaande projecten, stichtingen of kerken. Vrijwilligers (zendingswerkers) uit Nederland voeren de projecten lokaal uit of sluiten zich aan bij een lokale stichting of kerk. Het bestuur en de vrijwilligers werven fondsen om de projecten te financieren.
Albanië anno 2012
Albanië is nog steeds één van de armste landen van Europa. Er zijn weinig sociale voorzieningen en de hulpbehoevenden moeten het dan ook hebben van hun familie. Deze schaamt zich vaak voor de situatie waar men zich in bevindt. Dit heeft gevolgen voor de mensen die hulp het hardst nodig hebben zoals de mensen met een handicap, de ouderen, alleenstaande ouders, kortom alle sociaal zwakke groepen.
Enver Hoxa heeft er tijdens het communistisch regime (1948-1991) voor gezorgd dat het land totaal werd afgesloten van de buitenwereld. Vanaf 1976 werd elke vorm van godsdienst verboden en werd Albanië het eerste atheïstische land ter wereld. Pas in 1991 werden de grenzen geopend en was er weer vrijheid. Maar ondanks dit is er nog veel armoede. Materiële armoede maar zeker ook geestelijke armoede.
Hier wil Stichting Leven in Albanië de helpende hand in bieden.