Leven in Albanië

Zendingswerkers Nellie en Ineke Keijzer

We zijn inmiddels in het jaar 2018 en dus alweer meer dan 4 maanden in Tirana. Wat is de tijd supersnel gegaan. Voor ons voelt het alsof we hier al veel langer zijn. Dat komt omdat het leven erg intensief en enerverend is en er zoveel werk ligt te wachten.

We kijken met dankbaarheid terug naar wat de Heere heeft gedaan in die achterliggende maanden.

 

   

De kinderclub is inmiddels een begrip geworden in de wijk en we genieten van de fijne contacten die we met de kinderen hebben. Omdat we zelf dus in deze wijk wonen komen we hen ook regelmatig op straat tegen en krijgen we heel wat spontane omhelzingen van hen.

Op woensdag en donderdag komen de kinderen in kleine groepen om te knutselen en spelletjes te doen. Ze genieten van de aandacht die we hen dan kunnen geven.

De tienerclub, waar we in het begin bij waren, hebben we los gelaten. Er is een goed team uit de kerk dat deze activiteit zelfstandig kan leiden.

      

De vrouwenbijeenkomst loopt ook lekker. Er is een vaste kern en er komen nieuwe vrouwen bij die door het groepje fijn worden opgevangen. In het begin lag het accent op kennismaking en relatie, met rond het Kerstfeest korte meditaties over de inhoud van het Kerstfeest. We hebben heerlijk met hen geknutseld en er werd volop genoten. Inmiddels zijn we begonnen met de wekelijkse Bijbelstudies. Zoals met ieder boek zijn we begonnen met het begin; de schepping.

Naast de wekelijkse activiteiten zijn er de spontane gesprekken en ontmoetingen met, voornamelijk, ouders van de kinderen. Wat zijn er veel zorgen. Zorgen om hun kinderen die in een wereld opgroeien waar alles “op straat te zien en te koop is”.  We horen van jonge kinderen die al met drugs in aanraking komen, van gezinnen waar angst is voor ontvoering, van ouders die geen tijd hebben voor hun kinderen omdat ze hele dagen werken en dan moe thuiskomen, van kinderen waar de politie regelmatig aan de deur staat, de ene keer voor de vader, de andere keer voor de moeder enz. enz. Wat heeft de zonde ontzettend veel leed veroorzaakt. U begrijpt dat we dan ook zo dolgraag de liefde van de Heere Jezus met hen delen. We bidden, huilen, lachen met hen en delen met elkaar de zorg voor zover dat mogelijk is.

Verschillenden van hen komen inmiddels ook naar de zondagse kerkdienst die onlangs is gestart. Daar zijn we heel blij mee.

U begrijpt dan ook wel dat die vier maanden hier al zo veel langer lijken. We zijn dankbaar dat de Heere ons deze plek heeft gegeven en bidden iedere dag om wijsheid, inzicht en bedachtzaamheid en zeker ook dat we een leesbare brief van Christus zullen zijn, een licht in deze donkere wijk.

Middels onze nieuwsbrieven die ook op deze site staan, houden we u op de hoogte van ons leven hier in de wijk Fresku in Tirana.

Een hartelijke groet,  Ineke en Nellie Keijzer

 

Ondersteun ons werk en doneer nu via Geef

Copyright (c) 2014 by  Leven in Albanië